قلب سلیم

از نگاه یاران به یاران ندا می رسد         

دوره رهایی رهایی فرا می رسد

این شب پرشان پریشان سحر می شود

روز نو گل افشان گل افشان به ما می رسد

بخت آن ندارم که یارم کند یاد من

حال من که گوید که گوید به صیاد من

گر چه شد به نیزار گرفتار به بیداد او

عاقبت رسد عشق رسد عشق به فریاد من

از نگاه یاران به یاران ندا می رسد         

دوره رهایی رهایی فرا می رسد

ساقیا کجایی کجایی که در آتتشم

وز غمش ندانی ندانی چه ها می کشم

ساقی از درو بام درو بام بلا می رسد

بر دلم از این عشق از این عشق چه ها می رسد

از نگاه یاران به یاران ندا می رسد         

دوره رهایی رهایی فرا می رسد...

دلم هوای نوشتن کرده،

دلم هوای شادی از ته دل کرده،

دلم هوای غم لذت بخش کرده،

دلم هوای تفکرکردن کرده،

دلم هوای خیال پردازی کرده،

دلم هوای یه زندگی جدید کرده،

دلم هوای سادگی و خوبی و بی خیالی کرده،

دلم هوای محرم (Mohrem)شدن کرده،

دلم هوای هلاک شدن در لحظه احرام بستن کرده، «کل شئ هالک الا وجهه»،

دلم هوای طواف کرده،

دلم هوای زارزار گریه کردن روبروی کعبه کرده،

دلم هوای سرگردانی سعی صفا و مروه کرده،

دلم هوای بهشت پیامبر کرده،

دلم هوای پیداشدن کرده،

دلم هوای پیداکردن کرده،

دلم کربلا می خواد،

دل من چه ارزشی داره؟

دل من

.

.

.

نمی دونم چرا تو این وبلاگ رزرو شده که قصد عوض کردن اسمش را داشتم نوشتم، ممنون از کسی که اینجا را رزرو کرد که امشب که من جایی برای فریادزدن ندارم در آن بنویسم.

هدف تنها رزرو این آدرس برای کسیه که صاحبشه

والسلام